Όλοι πουλάνε AI agents φέτος. Λίγοι αναφέρουν τον δεύτερο λογαριασμό.
Πρώτα ο agent. Μετά τα connectors για να δει τα δεδομένα σου. Μετά το pipeline που τα καθαρίζει για να μπορεί να τα διαβάσει. Μετά τα δικαιώματα, για να μη δείξει τη μισθοδοσία στον τεχνικό. Μετά ο άνθρωπος που συντηρεί όλα τα παραπάνω.
Το AI δεν είναι το ακριβό κομμάτι. Το να το φέρεις κοντά στα δεδομένα σου είναι.
Ένα AI που θέλει export είναι έργο
Αν ο βοηθός πρέπει να «φάει» ένα Excel για να απαντήσει, πρόσθεσες ένα βήμα, δεν αφαίρεσες. Η απάντηση είναι τόσο φρέσκια όσο το τελευταίο export, και κάποιος πρέπει να θυμηθεί να το κάνει.
Η εναλλακτική είναι να βάλεις τον βοηθό εκεί που είναι ήδη τα δεδομένα. Ίδια βάση, ίδιες εγγραφές, ίδια δικαιώματα με αυτόν που ρωτάει.
Βλέπεις πώς δουλεύει
Το δεύτερο πρόβλημα με το AI στη δουλειά είναι η εμπιστοσύνη. Μια απάντηση που εμφανίζεται από το πουθενά δύσκολα γίνεται πράξη. Ήταν ο σωστός πελάτης; Μέτρησε τις απορριφθείσες; Άλλαξε κάτι;
Γι' αυτό ο Loki, ο βοηθός του Huskies, δείχνει τα βήματά του καθώς δουλεύει:
- Ποιες εγγραφές έψαξε, και με ποια φίλτρα
- Τι έκανε, βήμα βήμα
- Ένα κουμπί στοπ, αν πάει σε λάθος κατεύθυνση
Ρωτάς στα ελληνικά: «Ποιες εργασίες της Northwind περιμένουν υλικά;» «Κλείσε το Συνεργείο Α για Τρίτη 09:00.» Και βλέπεις πώς έφτασε εκεί.
Τα δικαιώματα έρχονται μαζί
Ο Loki δουλεύει με τα ίδια δικαιώματα με αυτόν που τον χρησιμοποιεί. Αν ένας τεχνικός δεν βλέπει τιμολόγια, δεν τα βλέπει ούτε ο Loki όταν ρωτάει ο τεχνικός. Τίποτα δεν αντιγράφεται σε άλλο σύστημα για να δουλέψει.
Το AI σου δεν χρειάζεται να «συνδεθεί» με τα δεδομένα σου. Κάθεται ήδη πάνω τους.
Αυτή είναι όλη η ιδέα: το AI είναι μέρος της πλατφόρμας, πάνω στα δικά σου δεδομένα, χωρίς ξεχωριστό pipeline να φτιάξεις ή να πληρώσεις.